Μια ξεχωριστή ιστορία ανθρωπιάς, αλληλεγγύης και διαχρονικής φιλίας αναδεικνύει τη συνάντηση με τον κ. Μανώλη Μαλλή και την κ. Εύη Δημολαΐδου, οι οποίοι κατά τη διάρκεια του πολέμου άνοιξαν το σπίτι τους και πρόσφεραν τη φροντίδα και την αγάπη τους στον Λάζαρ Μενταρέβιτς, ένα παιδί από το Ντρβαρ.
Σε μια περίοδο κατά την οποία ο πόλεμος σημάδευε τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων και στερούσε από πολλά παιδιά την ασφάλεια και την ανεμελιά της παιδικής ηλικίας, ο κ. Μαλλής και η κ. Δημολαΐδου προσέφεραν στον μικρό Λάζαρ κάτι πολύτιμο: ένα ασφαλές περιβάλλον, ζεστασιά, αγάπη και την αίσθηση ότι δεν ήταν μόνος.
Αυτό που ξεκίνησε ως μια αυθόρμητη πράξη ανθρωπιάς εξελίχθηκε σε έναν ισχυρό δεσμό που άντεξε στον χρόνο. Οι σχέσεις που δημιουργήθηκαν εκείνη την περίοδο δεν περιορίστηκαν στις αναμνήσεις του παρελθόντος, αλλά παρέμειναν ζωντανές και ενισχύθηκαν με το πέρασμα των δεκαετιών. Σήμερα, ο δεσμός τους έχει αποκτήσει ακόμη βαθύτερο οικογενειακό χαρακτήρα, καθώς τους συνδέει και η σχέση των κουμπάρων.
Θέλοντας να διαφυλάξει αυτή τη μοναδική εμπειρία και να μεταφέρει το μήνυμά της στις επόμενες γενιές, η κ. Εύη Δημολαΐδου αποφάσισε να καταγράψει σε ένα βιβλίο τις αναμνήσεις, τα συναισθήματα και τις προσωπικές εμπειρίες που συνθέτουν αυτή την ιστορία. Πρόκειται για μια αφήγηση που αναδεικνύει τη δύναμη της αγάπης και της αλληλεγγύης, αλλά και τη δυνατότητα των ανθρώπινων σχέσεων να υπερβαίνουν τις δυσκολίες και να παραμένουν ισχυρές παρά την πάροδο του χρόνου.
Το Γραφείο της Σερβικής Δημοκρατίας στην Ελλάδα θα στηρίξει την έκδοση του βιβλίου, συμβάλλοντας στη διατήρηση και την ανάδειξη μιας ιστορίας που αξίζει να γίνει γνωστή. Η καταγραφή τέτοιων βιωμάτων αποτελεί έναν τρόπο διαφύλαξης της συλλογικής μνήμης και υπενθύμισης των αξιών που αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε περιόδους κρίσεων και δοκιμασιών.
Η ιστορία του Λάζαρ Μενταρέβιτς, του Μανώλη Μαλλή και της Εύης Δημολαΐδου αποτελεί ένα ουσιαστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η ανθρωπιά μπορεί να δημιουργήσει δεσμούς που ξεπερνούν γεωγραφικά σύνορα, ιστορικές συγκυρίες και τις δυσκολίες μιας ολόκληρης εποχής.
Γιατί η φιλία μεταξύ των λαών δεν οικοδομείται μόνο μέσα από τις επίσημες συναντήσεις και τις ιστορικές συμφωνίες, αλλά κυρίως μέσα από τις πράξεις των ανθρώπων. Πράξεις απλές, ανιδιοτελείς και βαθιά ανθρώπινες, που αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στις ζωές όσων τις βιώνουν και αποδεικνύουν ότι η αληθινή αλληλεγγύη δεν γνωρίζει σύνορα.
