Στο Μπάνσκι Ντβόρ στην Μπάνια Λούκα πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της μονογραφίας «Η δική μας εξομολόγηση 2 – γυναίκες θύματα πολέμου από τη Σερβική Δημοκρατία 1992–1995», η οποία περιλαμβάνει συγκλονιστικές και αυθεντικές μαρτυρίες Σέρβων γυναικών που επέζησαν από τις πιο σκληρές μορφές πολεμικής βίας.
Η μονογραφία αυτή δεν είναι απλώς ένα βιβλίο. Αποτελεί μαρτυρία του μαρτυρίου ενός λαού, αλλά και της δύναμης των Σέρβων γυναικών που, παρά τα όσα υπέστησαν, διατήρησαν την αξιοπρέπειά τους και την αποφασιστικότητα να μη χαθεί η αλήθεια. Κάθε αφήγηση φέρει μια προσωπική τραγωδία, αλλά και ένα βαθύ μήνυμα για την αντοχή, την ταυτότητα και την επιβίωση.
Κατά την παρουσίαση τονίστηκε ότι το μέγεθος της δοκιμασίας που υπέστησαν αυτές οι γυναίκες είναι ανυπολόγιστο και ακόμη και σήμερα παραμένει δύσκολα κατανοητό. Παρ’ όλα αυτά, η δύναμή τους να μιλήσουν για τα βιώματά τους αποτελεί πράξη θάρρους, αλλά και ευθύνης απέναντι στον σερβικό λαό και τις μελλοντικές γενιές.
Υπογραμμίστηκε ότι οι μαρτυρίες αυτές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της συλλογικής μνήμης και της ταυτότητας του σερβικού λαού. Μέσα από τέτοιες καταγραφές διατηρείται η αλήθεια για τα δεινά, αλλά και η αξιοπρέπεια ενός λαού που έχει περάσει από σκληρές ιστορικές δοκιμασίες.
Σε μια περίοδο όπου επιχειρούνται αναθεωρήσεις της ιστορίας και αντιστροφή των ρόλων θύτη και θύματος, τέτοιες μαρτυρίες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Η αλήθεια παραμένει το μοναδικό ανάχωμα και το σταθερό θεμέλιο για τη διατήρηση της ιστορικής συνέχειας και της εθνικής ταυτότητας.
Η μονογραφία περιλαμβάνει 12 νέες μαρτυρίες γυναικών που υπέστησαν κακοποιήσεις στο στρατόπεδο «Viktor Bubanj», στην Posavina, καθώς και στις περιοχές του Mostar, της Bradina και της Srebrenica, καθώς και στο αστυνομικό τμήμα της Tuzla, συνεχίζοντας έτσι την προσπάθεια καταγραφής της αλήθειας που ξεκίνησε πριν από δέκα χρόνια.
Ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη εκφράστηκε προς τις γυναίκες που βρήκαν τη δύναμη να μιλήσουν δημόσια. Οι ιστορίες τους δεν αποτελούν μόνο προσωπικές μαρτυρίες, είναι μέρος της ιστορίας του σερβικού λαού και μια διαρκής υπενθύμιση για το τίμημα της ελευθερίας.
Γιατί χωρίς αλήθεια δεν υπάρχει δικαιοσύνη.
Και χωρίς δικαιοσύνη δεν υπάρχει διαρκής ειρήνη.
